Jak bronić w EA FC 27

Co zmieniło się w obronie w FC 27?

Automat nie zniknął całkowicie. Obrońca AI dalej przejmie luźną piłkę, która wpadnie mu pod nogi, i dalej odbierze, jeśli rywal wjedzie w niego dryblingiem. Nie wychodzi natomiast do odbioru sam. Czeka, ustawia się, wspiera, a odbiera ten, kogo prowadzisz.

W meczach wyszły do tego cztery rzeczy, których nie było w opisie zmian od EA.

Przełączanie prawą gałką przestało być opcją. Bez sprawnego przełączania prawym analogiem po prostu nie da się bronić. Kto gra na L1, traci bramki regularnie.

Zwykły odbiór sięga dalej, niż się spodziewałem. EA pisało o wślizgu stojącym, a w praktyce sam odbiór też ma większy zasięg. Nagrodą za dobre ustawienie jest piłka, a nie animacja obok napastnika.

Bruiser działa losowo. Raz wchodzi, raz nie, i nie widać, od czego to zależy. Nie opieraj na nim planu obrony.

Fizyczne starcia są nieintuicyjne. Nie czuć, kiedy pojedynek się odpala ani dlaczego kończy się tak, a nie inaczej. To najsłabsza część obrony w tej edycji.

Do tego słabsze krycie przez partnerów znaczy jedno: więcej roboty spada na Ciebie. Obrona w FC 27 jest umiejętnością do wytrenowania, nie ustawieniem do włączenia.

Najdroższy błąd w obronie w FC 27: wybieganie środkowymi obrońcami

Jeden błąd kosztuje w tej edycji jakieś trzy razy więcej niż w poprzednich i widzę go u prawie każdego, kto przenosi nawyki z FC 26.

Tym błędem jest wybieganie środkowym obrońcą.

Mechanizm jest zawsze ten sam. Rywal prowadzi piłkę przed Twoim polem karnym, Ty chcesz odebrać jak najszybciej, więc ruszasz na niego najbliższym zawodnikiem. Tyle że tym zawodnikiem okazuje się środkowy obrońca, a w miejscu, które właśnie opuścił, zostaje dziura.

Dalej jest prosto: podanie prostopadłe w tę dziurę i po meczu. Nie ma znaczenia, że podania są teraz manualne, bo tu nie trzeba precyzji. Napastnik i tak dobiegnie, a Ty nie masz już kim tego pokryć.

W FC 27 boli to bardziej niż rok temu, bo obrońcy prowadzeni przez AI przestali nadrabiać Twoje błędy. Stracisz jednego środkowego, stracisz drugiego i po prostu nie masz czym bronić.

To jest zresztą najszybszy sposób, żeby rozpoznać poziom przeciwnika. Ktoś, kto od pierwszej minuty wybiega stoperami, prawie nigdy nie jest dobrym graczem.

Dlaczego L1 sam Cię do tego popycha

Tu jest haczyk, o którym mało kto wie, a który działa od czasów FIFY 10.

L1 nie przełącza na zawodnika, którego chcesz. Przełącza na tego, którego podświetla gra. A gra bardzo często podświetla właśnie środkowego obrońcę, bo jest najbliżej piłki w linii prostej. Klikasz odruchowo, dostajesz stopera i sam wykonujesz błąd z sekcji wyżej.

Dwa nawyki, które to naprawiają. Pierwszy: jeśli już przełączysz się L1 na stopera, cofaj nim, zamiast wybiegać. Drugi: przełączaj się prawą gałką metodą zegarową, czyli wychylając ją na godzinę, na której stoi zawodnik, którego chcesz prowadzić.

Rozpisałem to osobno, z ustawieniami i treningiem, w tekście o przełączaniu zawodników w FC 27. To jest warunek wstępny całej reszty tej strony.

L2 zamiast odbioru, czyli przycisk, który robi robotę

Drugi nawyk, który w FC 27 zmienia więcej niż cokolwiek innego.

Kiedy rywal wchodzi w Twoje pole karne, nie wciskaj odbioru. Wciśnij L2.

L2, na Xboksie LT, to jockey. Zawodnik ustawia się bokiem i staje na linii przeciwnika, zamiast rzucać się do piłki. Robisz jeden krok w tył lewą gałką, trzymasz L2 i czekasz. Ręczny jockey jest w tej edycji szybszy niż był, więc ustawianie się bokiem i cofanie przed napastnikiem opłaca się bardziej niż kiedykolwiek.

I bardzo często dzieje się coś, co wygląda jak magia: przeciwnik sam w Ciebie wbiega. Nie musisz go atakować. Wystarczy, że stoisz tam, gdzie chce przejść.

Działa to szczególnie w środku obrony, czyli dokładnie tam, gdzie wybieganie kosztuje najwięcej. Przełączasz się prawą gałką na stopera, krok w tył, L2 i rywal albo się zatrzyma, albo wpadnie prosto na Ciebie.

Nie naciskaj odbioru, jeśli nie musisz

To wynika wprost z poprzedniego punktu, ale zasługuje na osobne zdanie, bo jest najtrudniejsze do wdrożenia.

Kiedy wciśniesz odbiór i nie trafisz, Twój zawodnik zamiera w miejscu. W FC 27 stoi tak dłużej niż w FC 26. To jest ta jedna sekunda, w której rywal Cię mija i wchodzi w pole karne bez nikogo przed sobą.

Ta sama zasada dotyczy wykroków. Jeśli nie musisz, nie rób ich. W tej edycji kosztują więcej, niż dają.

Wślizg stojący ma teraz większy zasięg, ale tylko wtedy, gdy odpalasz go sam, we właściwym momencie. To zaproszenie do wybierania chwili, a nie do trzymania przycisku z nadzieją, że gra coś zrobi.

Brzmi banalnie i jest najtrudniejszą rzeczą z całej listy, bo palec sam leci do przycisku. Ale w obronie, która przestała Cię wyręczać, powstrzymanie się jest umiejętnością.

Której strefy bronić, kiedy rywal jest pod polem karnym?

Środka przed polem karnym. Nie tej strefy, w której jest piłka.

W meczach widzę ciągle ten sam błąd. Rywal ma piłkę z boku, a obrońca próbuje przewidzieć jego ruch i wyskakuje w bok, żeby zablokować coś, co i tak było zablokowane. Za jego plecami zostaje pusty środek, a stamtąd wystarczy jeden strzał po krótkim słupku. Dokładnie tak strzeliłem jedną z bramek w meczu, który rozbieram w odcinku niżej.

Przy każdej akcji zadaj sobie jedno pytanie: gdzie jest najgroźniejsza przestrzeń, której muszę bronić ręcznie? Prawie zawsze odpowiedź brzmi tak samo: środek, przed polem karnym. Tam stawiasz zawodnika, trzymasz L2 i dokładasz drugiego do pressingu przez R1.

W polu karnym nie przewiduj, tylko czekaj do ostatniego momentu. Najczęściej wygląda to tak: obrońca dobrze odbiera, dobrze gra L2, a w ostatniej chwili puszcza L2, bo „wie", gdzie pójdzie napastnik. I jest klasyczna mijanka.

Presja jest tu nierówna. Napastnik może się pomylić i nic go to nie kosztuje: straci piłkę, za chwilę ją odzyska, ma dziesięciu kolegów. Jeden błąd obrońcy to sam na sam i gol. Dlatego każda sekunda, w której nie wybiegasz stoperem, tylko stoisz na wprost rywala z L2 i zasłaniasz bramkę, przybliża Cię do tego, że nie strzeli. A jak już uderzy, ma trafić w Twojego zawodnika, a nie w światło bramki.

Ostatni błąd z tego odcinka, strata piłki na własnej połowie, dotyczy rozegrania, a nie obrony. Rozpisałem go przy podaniach w FC 27.

Cały odcinek na YouTube: Przez te 5 BŁĘDÓW w obronie PRZEGRYWASZ w FC 27 (14:09)

Jak doskakiwać, żeby odbierać piłkę wyżej?

Wszystko powyżej to rzeczy, których w obronie nie robić. Tu jest kolejność, w której robić. Nazywam to metodą walca, bo presja przesuwa się przez boisko linia po linii, a przeciwnik nie dostaje ani sekundy na podniesienie głowy.

Pięć kroków, z których jeden wygląda inaczej niż w FC 26.

Pierwszy: doskocz zaraz po stracie. Przeciwnik odzyskał piłkę pod własnym polem karnym, więc przełączasz się na najbliższego zawodnika i biegniesz bez kombinowania. Jeśli nie wyjdzie, nic się nie stało, bo i tak zabrałeś mu tempo.

Drugi: pomocnikiem doskakujesz pod kątem, nie na wprost. To jest serce całej metody i miejsce, w którym większość ludzi ją psuje.

Biegnąc prosto, zostawiasz mu wybór: minąć Cię albo podać. Biegnąc pod kątem, zabierasz mu podanie i zostawiasz tylko drybling, a drybling przeciw dociskającemu obrońcy to dużo gorszy interes.

Trzeci: L2 przy każdym niedokończonym doskoku. Widzisz, że przykłada się do podania, a Ty jeszcze nie dobiegłeś? Trzymasz L2, zawodnik schodzi niżej i robi się z niego zapora.

Czwarty, czyli ten, który zmienił się od FC 26. Rok temu wracało się tymi samymi zawodnikami do końca. Teraz, kiedy piłka minie Twoich środkowych pomocników, przestajesz gonić. Przełączasz się prawą gałką na środkowego obrońcę, cofasz go tak, żeby zamknąć drogę prostopadłej, i sprintem do tyłu. Gonienie z tyłu nic nie da, bo piłka jest szybsza od pomocnika.

Piąty: wyskok obrońcą dopiero przy szesnastce. To jedyne miejsce, w którym wybieganie stoperem jest właściwe, bo za jego plecami nie ma już przestrzeni, w którą mógłby wbiec napastnik. Wszędzie wcześniej to jest ten najdroższy błąd z początku tego tekstu.

Nie będę udawał, że to rozwiązuje wszystko. Sam się jeszcze uczę bronić dobrze zagranej prostopadłej, bo w tej edycji potrafi ona rozbić nawet poprawne ustawienie.

Cały odcinek na YouTube: METODA WALCA - NAUCZ się GRY w OBRONIE w FC 27 (6:59)

Warto przy okazji zobaczyć to z drugiej strony, czyli jak wygląda zagranie, przed którym się bronisz. Podania prostopadłe są w tej edycji najmocniejszą bronią w ofensywie i łatwiej je czytać, kiedy sam wiesz, jak się je wykonuje.

Co przećwiczyć w treningu

Trzy rzeczy, w Squad Battles, bez grania o wynik.

1. Przełączanie prawym analogiem metodą zegarową. Przełączaj się na zawodnika, którego chcesz, a nie na tego, którego podpowiada gra. To jedyna rzecz z tej listy, która działa w każdej edycji i nigdy się nie zdezaktualizuje.
2. Jockey w pojedynku jeden na jeden. Bokiem, cofając, bez wchodzenia w odbiór. Celem jest zepchnąć rywala tam, gdzie chcesz, a nie odebrać.
3. Powstrzymanie się od wciskania odbioru. Brzmi głupio, a jest najtrudniejsze. Nieudany odbiór zamraża zawodnika dłużej niż rok temu, bo za Tobą nie stoi już automat.

Zasady pojedynków jeden na jeden rozpisałem przy poprzedniej edycji, w tekście o obronie 1 na 1, i one działają w FC 27 bez zmian.

Nie spiesz się, to też jest obrona

Ostatni punkt nie jest o padzie i jest ważniejszy niż wszystkie poprzednie.

Nie musisz być najlepszy od pierwszego meczu. Nie musisz wygrać pierwszego, drugiego ani dwudziestego.

Powiem to na własnym przykładzie z premiery, bo wyszło komicznie. Gram w tę serię od FIFY 10, czyli siedemnasty rok. Wszedłem do draftu w biegu, między nagraniem odcinka a wyjściem na kolację, z jedną myślą w głowie: szybko, szybko, byle mieć to za sobą.

Pierwszy mecz poszedł. Drugi prowadziłem 3:0. Przegrałem 3:5. Wszedłem w kolejny draft i dostałem w łeb w pierwszej rundzie.

Nie dlatego, że nie umiem grać. Dlatego, że grałem w pośpiechu, czyli robiłem dokładnie to, przed czym ostrzegam ludzi od FIFY 17.

To jest dokładnie ta sama zasada co w kolarstwie, gdzie osiemdziesiąt procent objętości treningu to spokojna baza, a nie jazda na maksa. Zanim zaczniesz trenować konkrety, musisz się do gry zaadaptować. Spokojnie i świadomie.

Ten spokój przekłada się bezpośrednio na obronę: gracz, któremu się nie spieszy, nie wybiega stoperami.

Najczęstsze pytania o obronę w EA FC 27

Obrony da się nauczyć i teraz wreszcie się to opłaca

Widzę to w Akademii Liska co sezon. Kursanci, którzy wcześniej nie kwalifikowali się do FUT Champions, dziś robią po jedenaście wygranych. Ludzie, którzy kończyli sezon w ósmej lidze, kończą w pierwszej.

Nie dostali lepszych kart, bo karty ma każdy. Zaczęli podejmować lepsze decyzje, a większość z nich zapada właśnie w obronie.

W kursie jest 96 lekcji i 17 godzin materiału, z czego duża część dotyczy dokładnie tego: ustawienia ciała, przełączania, czytania sytuacji przed polem karnym. Do tego zamknięty Discord, gdzie przy starcie edycji siedzimy razem i wymieniamy się tym, co działa.

Przeszło przez to ponad 1500 osób od 2017 roku.

Zobacz kurs Akademii Liska

Cały odcinek na YouTube: Przycisk, Który Odmieni Twoją Defensywę w FC 27? (13:50)